in

การวินิจฉัยโรคความดันสูง หรือ โรคความดันโลหิตสูง(Hypertension/High Blood Pressure)

หมอจะวินิจฉัยโรคความดันสูงโดยมองจากการประมาณค่าความดันเลือดของคนไข้เป็นหลัก และก็มีการวัดบ่อย เพื่อความเที่ยงตรงของผลของการตรวจ ซึ่งค่าความดันเลือดที่วัดได้จะแบ่งได้เป็น 2 ค่า โดยตัวแรก (หรือตัวบน) เรียกว่า ค่าความดันซิสโตลิก (Systolic) เป็นความดันเลือดในเส้นเลือดแดงในขณะที่หัวใจบีบตัวรวมทั้งตัวลำดับที่สอง (หรือตัวด้านล่าง) เรียกว่า ค่าความดันไดแอสโทลิก (Diastolic) เป็นค่าความดันเลือดในเส้นโลหิตแดงขณะหัวใจคลายตัว โดยในปี คริสต์ศักราช 2017 (พุทธศักราช 2560) สัมพันธ์หัวใจของอเมริกา (American Heart Association: AHA) ได้ให้คำอธิบายศัพท์ของโรคความดันสูงว่าเป็นภาวการณ์ที่ตรวจเจอความดันโลหิตในเส้นเลือดแดงสูงยิ่งกว่า 130/80 มม.ปรอทขึ้นไป แม้กระนั้นแม้วัดค่าความดันเลือดได้ตั้งแต่ 120-129/น้อยกว่า 80 มม.ปรอท หมอจะวิเคราะห์ว่าคนเจ็บอยู่ในภาวการณ์ก่อนความดันสูง ซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดโรคความดันสูงในอนาคต