in

การวินิจฉัยภาวะช็อก (Shock)

หมอจะตรวจตราอาการด้านนอกของคนไข้ที่เป็นสัญญาณชี้ว่าร่างกายเกิดอาการช็อก ดังเช่น ความดันเลือดลดลดลง สัญญาณชีพจรอ่อน หัวใจเต้นเร็ว ต่อจากนั้นจะช่วยรักษาในพื้นฐาน เพื่อความดันเลือดภายในร่างกายเพิ่มสูงมากขึ้นมาอยู่ในระดับที่ปลอดภัยเป็นลำดับแรกก่อนวิเคราะห์หามูลเหตุ เนื่องจากว่าภาวการณ์นี้มีโอกาสเสี่ยงต่อการตายได้สูง โดยธรรมดาบางทีอาจให้สารน้ำหรือเกลือแร่ ให้ยายาปฏิชีวนะหรือยากระตุ้นความดันเลือด ให้เลือด ให้ออกสิเจน หรือรักษาตามลักษณะของคนป่วย

ภายหลังอาการผู้เจ็บป่วยดียิ่งขึ้นก็เลยตรวจด้านอื่นๆเพิ่มอีกตามการเสี่ยงด้านของสุขภาพของแต่ละคน เพื่อค้นหาที่มาของสภาวะช็อกรวมทั้งให้การรักษาอย่างถูกทาง อย่างเช่น

  • การถ่ายรูปเอกซเรย์ หมอบางทีอาจใช้การตรวจอัลตราซาวด์ (Ultrasound) เอกซเรย์ทั่วๆไป (X-rays) ซีคราว สแกน (Computed Tomography: CT scan) หรือการสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก (Magnetic resonance imaging: MRI) เพื่อค้นหาอาการบาดเจ็บหรือความเสื่อมโทรมของเยื่อรวมทั้งอวัยวะภายในร่างกาย ตัวอย่างเช่น กระดูกหัก การฉีดขาดของอวัยวะ กล้าม หรือเอ็น ความเปลี่ยนไปจากปกติอื่นๆ
  • การวิเคราะห์เลือด เพื่อมองจำนวนเลือดที่สูญเสียไป การได้รับเชื้อในกระแสโลหิต ผลจากการใช้ยาหรือยาเสพติดเกินขนาด
  • การตรวจอื่นๆ หมอจะพิจาณาตามลักษณะของคนไข้แต่ละราย อย่างเช่น คนที่คาดว่าเกิดอาการช็อกจากโรคหัวใจจะได้รับการตรวจคลื่นกระแสไฟฟ้าหัวใจ (Electrocardiogram: ECG) หรือการอัลตราซาวด์หัวใจ